Jezioro Pietronajć - nadzwyczaj regularne, koliste, izolowane jezioro, zawieszone w dolinie Wiatrołuży.

W latach 2004-2006 rozwinęła się dyskusja nad ewentualną genezą impaktową tego nietypowego tworu.

W morfologii tego obszaru brak jest jednak śladów dynamiki towarzyszący zwykle spadkom. Obserwowany jest również brak śldów katastrofy w materiale okruchowym. Wydaje się, że jezioro nie ma on nic wspólnego z uderzeniem.

Atrakcyjność teorii uderzeniowej polegała na nietypowym ulokowaniu wału otaczającego jezioro w poprzek doliny Wiatołuży. To co pociagało w tej hipotezie, było jej najsłabszą stroną. Przy energiach wyzwalanych podczas zderzenia, dla obiektu wielkości jeziora Pietronajć, ściana od strony doliny Wiatrołuży nie powinna istnieć ze względu na brak podparcia w momencie eksplozji.

Mechanizm powstania jeziora nie jest wyjaśniony i ciagle stanowi zagadkę, ale już chyba nie meteorytową.

Na grafice: Wizualizacja rzeźby.

Na zdjęciu: Jezioro Pietronajć wiosną.

Na zdjęciu: Charakter brzegu jeziora. Jezioro jest raczej płytkie, łagodnie opadające dno, o czym świadczy aktywność bobrów, które nie lubią głębokich akwenów. Biorąc pod uwagę budowę i skały otoczenia, nie przemawia to za pochodzeniem uderzeniowym.

Na zdjęciu: Strome brzegi mogą sugerować wał uderzeniowy. Jednak nie mają one charakteru ciągłego na całym obwodzie jeziora. Morfologia brzegów od strony wysoczyzny wyklucza pochodzenie uderzeniowe.

Opracowanie: Wiesław Czajka
Zdjęcia: Wiesław Czajka, wiosna 2006