Struktury koliste - wyprawa Francja 2007

powrót FrancjaArdéche, Francja

Struktury koliste Ardéche to niezwykłe, regularne, prawie 30-kilometrowe obniżenia, o ostrych krawędziach. Ze względu na swój zasięg rozpoznawalne są dopiero w skali regionalnej, czyli metodami kartograficznymi z materiałów odpowiednio zgeneralizowanych. Ich kolisty charakter potwierdza również rozwój sieci hydrograficznej dla tego rodzaju struktur.

Administracyjnie leżą na obszarze prowincji Rodan-Alpy, w departamencie Ardéche. Największym miastem w tej okolicy jest Le Cheylard.

Struktury położone są na wschodniej krawędzi Masywu Centralnego, jednak morfologicznie należą już do strefy dolinnej Rodanu. Obejmują one znaczny obszar zlewni rzeki Eyrieux, prawego dopływu Rodanu. Nie jest to przypadek, gdyż czasze struktur w sposób naturalny ograniczają obszar zlewni.

Struktura północno-zachodnia (NW) odcina się ostrą krawędzią od płaskowyżu Masywu Centralnego, a na jej brzeg tworzą, między innymi, słynne szczyty Mont Mézenc (1753 m n.p.m.) i Gerbier du Jonc (1551 m n.p.m.), u stóp którego znajdują się źródła Loary.

Struktura południowo-wschodnia (SE) jest mniej wyraźna, ale również miejscami ograniczona ostrą krawędzią, tak jak przy szczycie Le Champ de Mars (1344 m n.p.m.).

Zdjęcia: Sieciech Czajka, Wiesław Czajka

Na zdjęciu: Mont Mézenc. Widok z wnętrza struktury NW.

Na zdjęciu: Mont Mézenc. Panorama na wnętrze struktury NW.

Na zdjęciu: Mont Mézenc. Widok w przeciwnym kierunku na płaskowyż Masywu Centralnego, słynną Vulcanię.

Na zdjęciu: Krawędź wnętrza struktury kolistej w pobliżu góry Mézenc. Widoczna skomplikowana budowa geologiczna spowodowana różnymi fazami działalności wulkanicznej na tym obszarze.

Na zdjęciu: Gerbier du Jonc - dajka trachitowa.

Na zdjęciu: Widok z Gerbier du Jonc na niszę źródliskową Loary. Z lewej strony krawędź opisywanej struktury.

Na zdjęciu: Dno struktury - batolit granitowy.

Na zdjęciu: Panorama z wnętrza struktury NW.

Na zdjęciu: "Bazaltowy" zamek de Brion (X-XI w.). Wschodnia krawędź opisywanej struktury.

Na zdjęciu: Zamek de Brion (X-XI w.). Wychodnia bazaltów, młodsze wypełnienie opisywanej struktury.

Na zdjęciu:Wejście na Pole Marsowe (Le Champ de Mars). Z lewej strony krawędź wnętrza struktury SE.

Na zdjęciu: Szczyt Le Champ de Mars. Panorama na wnętrze struktury SE.

strona główna

VANELLUS, 20.07.2008